W przemówieniu na sympozjum SmallSat w Mountain View w Kalifornii paneliści stwierdzili, że terminy takie jak „warstwa danych kosmicznych” stały się modnym skrótem oznaczającym modernizację, mimo że użytkownicy końcowi w dalszym ciągu skupiają się na wynikach, a nie na architekturze. Klienci, jak twierdzą, są mniej zainteresowani tym, czy dane są przesyłane drogą radiową czy laserową, a bardziej tym, w jaki sposób są one organizowane, udostępniane i wykorzystywane, gdy będą już dostępne.

Beau Jarvis, dyrektor ds. przychodów w Kepler Communications, stwierdził, że pomimo rosnącego zainteresowania rynku łącznością optyczną, wielu operatorów satelitarnych i twórców ładunków ma trudności z wdrożeniem tej technologii ze względu na brak doświadczenia.

„Klienci na ogół doceniają wartość komunikacji optycznej, ale ponieważ technologia ta jest wciąż stosunkowo nowa dla większości ludzi, producentom często brakuje niezbędnych możliwości technicznych” – wyjaśnił.

Kepler z siedzibą w Kanadzie rozmieścił niedawno pierwszą partię 10 satelitów na potrzeby swojej konstelacji optycznego przekazywania danych. Satelity te są wyposażone w terminale laserowe o dużej{{2}wydajności i pokładowy sprzęt komputerowy, zaprojektowany tak, aby umożliwiać-przetwarzanie danych na orbicie, a nie tylko przesyłanie surowych informacji na ziemię.

Jarvis ujawnił, że pierwsze satelity przenosiły ładunki od kilku klientów, aby zademonstrować model operacyjny kosmicznej sieci danych-. „Ujawniliśmy niektórych partnerów, a inni nie zostali jeszcze ogłoszeni”.

Jednym z ujawnionych partnerów jest niemiecka firma OroraTech, która specjalizuje się w wykrywaniu pożarów lasów za pomocą termicznych czujników podczerwieni. Jarvis stwierdził, że podłączenie tych czujników do sieci przekaźników optycznych Keplera umożliwia ciągłą transmisję danych orbitalnych-w czasie rzeczywistym.

„Co ciekawe, gdy satelity połączą się z siecią i uruchomią transmisję na żywo, będziemy mogli transmitować dane termowizyjne z kosmosu bez opóźnień” – powiedział.

Z operacyjnego punktu widzenia funkcja ta zasadniczo zmieni sposób, w jaki dane-kosmiczne są wykorzystywane w terenie. „Dla służb ratowniczych możliwość dokładnego wykrywania i identyfikowania pożarów w czasie rzeczywistym z kosmosu to zupełnie nowa możliwość. Jest to prawdziwie kosmiczna warstwa danych-” – dodał. Wyjaśnił dalej, że dzięki zasobom obliczeniowym rozproszonym w sieci operatorzy mogą bezpośrednio wdrażać algorytmy analityczne na orbicie, zmniejszając w ten sposób potrzebę przesyłania ogromnych ilości surowych danych i umożliwiając systemom kosmicznym przejście od okresowych operacji łącza w dół do ciągłych operacji sieciowych.