Laser jest jednym z najważniejszych wynalazków nauk przyrodniczych XX wieku. W 1960 r. Wyprodukowano pierwszy laser na świecie. Następnie lasery o dobrej koherencji, małych kątach wroga i wysokiej koncentracji energii były szeroko stosowane w różnych dziedzinach, takich jak laserowanie, obróbka laserowa i komunikacja laserowa. We wczesnych latach osiemdziesiątych ludzie zaczęli wykorzystywać wysokoenergetyczne wiązki laserowe do oświetlania powierzchni przedmiotu obrabianego, powodując natychmiastowe odparowanie lub odklejenie się powierzchni brudu, rdzy lub powłoki, a także skuteczne usunięcie osprzętu lub powłoki na powierzchni obiekt z dużą prędkością. Proces czyszczenia powierzchni materiału to czyszczenie laserowe. Od ostatnich dziesięciu lat czyszczenie laserem przeniosło się z laboratorium do praktycznych zastosowań, wykorzystywanych w różnych formach wyrobów gumowych, formach produktów silikonowych do usuwania oleju, rdzy, zabytków kultury, mikroelektronicznych płytek drukowanych i innych materiałów czyszczących i osiągnięto bardzo dobre wyniki ekonomiczne i świadczenia socjalne.
W połowie lat 80. ubiegłego wieku, w celu zaspokojenia potrzeb produkcji przemysłowej w celu usunięcia drobnych cząstek na szablonach pamięci, czyszczenie laserowe zyskało dużą uwagę i badań i zostało oficjalnie uznane za skuteczną metodę czyszczenia, którą próbowali zastosować naukowcy. Konwencjonalne metody czyszczenia, takie jak czyszczenie mechaniczne, czyszczenie chemiczne i czyszczenie ultradźwiękowe w celu usunięcia cząstek submikronowych dołączonych do szablonu, są mniej niż idealne. Ponieważ siła adsorpcji cząstek na matrycy (siła van der Waalsa, siła elektrostatyczna itp.) Jest dość zadziwiająca, jak na przykład cząstki wielkości 1 μm, siła adsorpcji na powierzchni szablonu jest około 106 razy większa od siły grawitacji, a mechaniczna metoda czyszczenia nie może zostać ukończona. Usuwanie drobnych cząstek, czyszczenie chemiczne może prowadzić do korozji i ponownego zanieczyszczenia szablonu. Czyszczenie ultradźwiękowe wymaga umieszczenia szablonu w środku drgań dźwiękowych, co spowoduje rozerwanie szablonu. Czyszczenie laserowe jest wytwarzane w takich okolicznościach. W tym przypadku ludzie zaczęli systematycznie go badać: jego wygląd rozwiązał problem zanieczyszczenia na powierzchni matrycy, a wraz z rozwojem technologii czyszczenia laserowego, był również szeroko stosowany w wielu innych dziedzinach.
Pod koniec lat 80. XX w. Naukowcy odkryli, że pokrycie powierzchni podłoża ciekłą warstwą pomocniczą bardziej sprzyja usunięciu zanieczyszczających cząstek. Pośród nich woda jest tak skuteczną warstwą pomocniczą. Sposób pokrywania powierzchni artykułu, który ma być czyszczony ciekłym filmem o grubości rzędu milimetrów, a następnie napromienianie laserem w celu usunięcia zanieczyszczonych cząstek, jest tym, co później nazwaliśmy czyszczeniem laserem parowym (mokrym) w porównaniu z typ suchy. Czyszczenie laserowe, czyszczenie za pomocą lasera parowego ma wyższą skuteczność czyszczenia. Dopiero na początku lat 90. XX w. Czyszczenie laserowe rzeczywiście weszło do produkcji przemysłowej. Prawie w 1987 r. Trzy grupy badawcze niezależnie odkryły efekty czyszczenia laserowego. Wśród nich zespół badawczy prowadzony przez Zapkę uzyskał pierwszy patent na czyszczenie laserem i rozpoznał jego możliwości zastosowania w przemyśle. Inną grupą badawczą jest Instytut Biochemii i Fizyki im. Maxa Plancka w Toku, naukowcy. Szablon krzemowy pokryto cząstkami złota o wielkości 35 nm, a następnie laserem molekularnym azotowym bezpośrednio napromieniowano na twardej powierzchni, w wyniku czego cząsteczki złota na powierzchni zostały z powodzeniem usunięte, podczas gdy szablon krzemowy nie został uszkodzony, co wskazuje, że laser został użyty do czyszczenia twardej powierzchni. Zanieczyszczone cząstki są wykonalne.
W 2001 roku Fourrier i jego współpracownicy przeprowadzili eksperymenty z czyszczeniem laserem parowym na cząstkach o różnych kształtach, rozmiarach i materiałach, aby znaleźć natężenie lasera wymagane dla różnych cząstek w zakresie od dziesiątek do setek nanometrów. Próg jest taki sam. Ten "szeroko zgodny próg" zapewnia bardziej korzystne wsparcie przemysłowego zastosowania czyszczenia laserowego parą w celu usunięcia cząstek submikronowych. Chociaż rozwój czyszczenia laserowego opiera się na czyszczeniu małych cząstek stałych na powierzchni, przeprowadzono odpowiednie badania w innych zastosowaniach. Na przykład w latach siedemdziesiątych, po badaniach i eksperymentach, odkryto, że lasery czyszczą historyczne budynki i dzieła sztuki. Istnieje wykonalność. W 1992 roku UNESCO z powodzeniem wykorzystało czyszczenie laserowe do naprawy katedry Yasmin w Anglii. Niektóre kraje w Europie również wyczyściły laserowo katedrę Amiens (Francja), katedrę św. Stefana (Wiedeń, Austria), Grób Nieznanego Żołnierza (Warszawa, Polska). Zastosowanie lasera w strippingu również przyciągnęło uwagę badaczy. Woodroffe i in. w Stanach Zjednoczonych zrobiło dużo pracy w tej dziedzinie.
W latach 90. naukowcy z Niemiec i Japonii opracowali lasery TEA-CO2 o dużej mocy do laserowego usuwania farby i wykorzystali je do przeprowadzenia serii eksperymentów. Dopiero w 2005 r. Naukowcy opublikowali artykuły na temat usuwania samolotów za pomocą laserów TEA-CO2 o dużej mocy. Naukowcy z różnych krajów również przeprowadzili wiele badań eksploracyjnych dotyczących stosowania form do opon, obróbki powierzchni, śmieci kosmicznych i innych aspektów, a także osiągnęli niezwykłe wyniki.
