ThePróg obrażeń wywołanych laserem(LIDT) określa maksymalną ilość promieniowania laserowego, jaką urządzenie optyczne może obsłużyć bez powodowania uszkodzeń. Jest to jedna z najważniejszych specyfikacji, które należy wziąć pod uwagę podczas integracji optyki z laserem.
Lasery UV
Thezastosowanie laserów UVoferuje wiele korzyści w porównaniu z dłuższymi falami, takimi jak podczerwień lub światło widzialne. Podczas obróbki materiałów lasery na podczerwień lub światło widzialne topią lub odparowują materiał, co może uniemożliwić tworzenie małych, precyzyjnych elementów i zagrozić integralności strukturalnej podłoża. Z kolei lasery UV przetwarzają materiały poprzez bezpośrednie rozrywanie wiązań atomowych w podłożu, co oznacza, że wokół plamki wiązki nie następuje nagrzewanie obwodowe. Zmniejsza to uszkodzenia materiału i pozwala laserom UV przetwarzać cienkie, delikatne materiały wydajniej niż lasery widzialne i podczerwone. Brak ogrzewania obwodowego pomaga również w tworzeniu bardzo precyzyjnych nacięć, otworów i innych drobnych elementów. Ponadto wielkość plamki lasera jest proporcjonalna do długości fali. Dzięki temu lasery UV charakteryzują się wyższą rozdzielczością przestrzenną niż lasery widzialne czy podczerwone i pozwalają na bardziej precyzyjną obróbkę materiałów.
Jednak krótka długość fali laserów UV wpływa na LIDT optyki, z którą są używane. Światło UV rozprasza więcej niż światło widzialne lub podczerwone, a także zawiera więcej energii, powodując jego absorpcję przez podłoże. Podobnie jak lasery UV przecinają materiały, rozrywając wiązania atomowe, niepożądana absorpcja laserów UV powoduje przerwanie wiązań w elementach optycznych lub powłokach, co prowadzi do awarii. Zmniejsza to LIDT elementu, a optyka zazwyczaj ma niższy LIDT przy długościach fal UV niż przy długościach fal widzialnych lub podczerwonych. Kiedy mamy do czynienia z LIDT, należy pamiętać, że LIDT jest bezpośrednio powiązany z długością fali.
Urządzenia optyczne ultrafioletowe
Optyka UV musi być starannie zaprojektowana i wyprodukowana, aby wytrzymać skutki uszkodzeń spowodowanych promieniowaniem UV. Optyka UV musi zawierać mniej pęcherzyków niż zwykle, mieć jednolity współczynnik załamania światła w całej optyce i mieć ograniczoną dwójłomność, czyli specyfikację, która koreluje polaryzację światła ze współczynnikiem załamania optyki. Ponadto w przypadkach związanych z użyciem laserów UV należy rozważyć optykę UV w przypadku długotrwałej ekspozycji. Przykładem materiału stosowanego w zastosowaniach UV jest fluorek wapnia (CaF2), który ma wszystkie powyższe właściwości wymagane do wytrzymania uszkodzeń UV. Jednak w niektórych zastosowaniach nawet optyka CaF2 może ulec uszkodzeniu. Na przykład, jeśli używasz optyki CaF2 w środowisku o dużej wilgotności, będzie ona działać słabo, ponieważ jest wysoce higroskopijna i łatwo wchłania wilgoć.
Dlatego też podczas korzystania z lasera UV bardzo ważne jest uwzględnienie progu uszkodzenia lasera. Specyfikacje LIDT mogą wprowadzać w błąd, jeśli wybrana optyka nie jest przystosowana do długości fal UV. W przypadku standardowej optyki laserowej LIDT będzie rzadko wykonywany dla długości fal w części widma UV. zamiast tego LIDT będzie używany dla wyższych długości fal. UV Optics oferuje LIDT, który jest specjalnie testowany przy użyciu długości fal UV, zapewniając dokładniejszą specyfikację LIDT.
